A$ap Rocky

Danny Brown – Old

/ paweuu / Dodaj komentarz

danny brownDanny Brown – Jeden z najoryginalniejszych raperów ostatnich lat nagrywa trzeci album, który podbija serca fanów hip-hopu. Raper pochodzący z Detroit – miasta symbolu upadku pobudzał mój apetyt już od jakiegoś czasu. Wrzucane przez niego do sieci kawałki zapowiadały kawał dobrego rapu. Dwa poprzednie krążki Browna „The Hybrid” oraz „XXX” nie przeszły do historii. Inaczej ma się rzecz z „Old”, które już przed premierą nazywane było albumem roku w dziedzinie czarnej muzy.

Daniel Dewan Sewell tym razem postanawia nagrać koncept album, który podzielił na dwie części. Pierwsza oparta na klasycznych beatach to wspomnienia dawnych lat, pełne zimna Detroit, narkotyków, gangsterów, sytuacji aspołecznych oraz odniesień do rodziny. Najefektowniejszy pod tym względem jest krótki „Wonderbread” opowiadający historię wyprawy po chleb. Po drodze mały Danny spotyka ćpunów, prostytutki oraz słyszy strzały. Natomiast następne „Gremlins” naszpikowane jest spora dawką ciekawych odniesień między innymi do Wu Tang-Clan czy też „Piątku Trzynastego”. W tej części płyty możemy się natknąć na sporo ciekawych wyznań rapera typu: „Broke as fuck and no bitch to fuck / In my basement jackin’ off lonely” czy też „Smoked too many blunts, I can hear my lugs whistlin„.

old danny brownDruga część zaczyna się od „Dope song”. Ta część płyty stanowi opowieść o obecnym, starym Dannym Brownie (31 l.) i jest okraszona nowoczesnymi, plastikowymi, elektronicznymi podkładami ociekającymi tak zwanym SWAGiem. Raper porównuje się do dokonań A$ap Rocky’ego, rzuca hasło: „I’m try’na get Maybach money” i rapuje o dragach, dziwkach oraz imprezach podsumowując to wymownym „I don’t know what I’m doing”.

Na „Old” D.D. Sewell pokazuje dwa oblicza. Pierwsze, nawiązujące do klasycznego rapu lat 90. jest podróżą w głąb ciężkich wspomnień rapera. Druga natomiast to typowa narcystyczna postawa współczesnych raperów hedonistów z Rakim Mayersem na czele. Obie role zostały odegrane realistycznie, a wręcz rewelacyjnie. Ta płyta to gratka zarówno dla fanów legend rapu spod znaku Wu-Tang Clan czy też Nasa jak i dubstepowej strony nowoczesnego hip-hopu, którego sporo w ostatnim czasie. W odróżnieniu od Drake’a i nowego Kanye Westa Brown postawił na liczne featuringi, które dodają sporo urozmaicenia. Pojawia się kanadyjski duet Purity Ring, brytyjskie objawienie popu – Charli XCX czy też popularni w ostatnim czasie raperzy A$ap Rocky, Schoolboy Q czy też Ab-Soul. Jednak pierwsze skrzypce gra Danny Brown obdarzony oryginalnym flow przypominającym momentami Ol Dirty Bastarda. Kolejna mocna pozycja, która będzie walczyć o tytuł płyty roku. Ocena: 9/10.

Playlista letnich szlagierów

/ paweuu / Dodaj komentarz

playlistaletniszszlagierowCo prawda dopiero od kilku dni towarzyszy nam gorąca temperatura, ale w związku z rozpoczęciem okresu wakacyjno-urlopowego postanowiłem stworzyć listę letnich szlagierów z muzyką idealnie pasującą na najbliższe dwa-trzy miesiące.

A$AP Rocky – Wild for the Night. Akurat tak się składa, że największy współczynnik odsłuchań „Long.Live.A$AP” w moim przypadku przypadł na okres wydania albumu, czyli srogą zimę. Jednakże dopiero teraz raper jest na fali, więc jak najbardziej hajpuje i polecam. Aha i Skrillex w tym przypadku nie przeszkadza.

Wavves – Demon to Lean On. Z Wavves było podobnie, słuchałem jak jeszcze był śnieg. Jednak przy okazji recenzowania wspominałem, że to zajebista muzyka na lato. Teraz tylko przypominam. Mimo, że piosenka jak cała płyta jest nieco w depresyjnym nastroju to skumajcie wejście gitary z okolic 0:58. Miazga.

Autre Ne Veut – Play by Play. O wyczynach Arthura Ashina nie miałem jeszcze okazji wspominać, a szkoda bo koleś robi naprawdę dobrą muzę i co najlepsze będzie w tym roku na Offie. Wsłuchajcie się w te niesamowite hooki. To nowa świeżość w muzyce r’n’b.

Daft Punk – Get Lucky (feat. Pharrell). Cholera wiem, niezbyt odkrywcze. Jednak tej piosenki po prostu nie mogło zabraknąć…

Tesla Boy – Fantasy. Kawałek śmiga w sieci już od dobrego roku, jednak płyta wyszła stosunkowo niedawno. Tesla Boy to rosyjska wersja Cut Copy, z tym, że wcale nie słychać u nich, że są z Rosji. Zachęciłem? Jeśli nie to obejrzyjcie teledysk do piosenki, będą cycki.

Potato Faces – I Wanna Rock’n’Roll (happy). A teraz trochę zupełnej alternatywy, mikołowskiego podziemia reprezentowanego przez Dominika Szyszłowa – legendy mikołowskiej sceny punkowej. Otóż były wokalista The Cember 29 pod płaszczem Potato Faces w ostatnich tygodniach eksperymentował z muzyką dance lat 90. a efektem tego jest zgrabny, taneczny „I Wanna Rock’n’Roll (happy)”, który na nowo definiuje muzykę rozrywkową. Przy odpowiednim hajpie może być hit lata.

Posłuchaj

Wolfgang in a Truck – Malibu. Propozycja zapodana na fejsbukowym profilu (warto komentować), która idealnie pasuje do panujących warunków pogodowych na zewnątrz. „Malibu” to fajna indie-popowa, wakacyjna piosenka oparta na tanecznych synthach. Już sama nazwa zresztą dużo mówi. Promujemy polską muzykę elektroniczną jak najbardziej.

Disclosure feat. Jessie Ware – Confess To Me. A gdy już się zrobi ciemno, ale noc nadal jest gorąca to warto pogibać się do najnowszego kawałka Dislosure z gościnnym udziałem Jessie Ware, która przecież lubimy. Dobra propozycja na plażową imprezę.

Danny Brown feat. A$AP Rocky – Kush Coma. Absolutna nowość na letniej playliście. Jeżeli lubicie nowy hip-hop, lubicie lato, lubicie czuć się jak w Kalifornii i jesteście fanami Danny’ego Browna to jest to propozycja idealna dla Was!

Toto – Africa. Nie mogło zabraknąć klasyki na playliście. Najbardziej znany kawałek grupy Toto z lat 80. idealnie komponuje się do afrykańskich upałów.

posłuchaj

Urodzinowa Playlista Paweuu Alternativ Blog

/ paweuu / 4 Komentarze

birthdayTo już 6 lat. Zaczynałem jako licealista zafascynowany indie rockiem. Z czasem jednak otwarłem się na wiele innych gatunków i wciąż poszukuje tego „czegoś” dla mnie. Mimo, że recenzowanie płyt to żmudna robota to odnajdywałem w tym radość i z roku na rok starałem się być coraz bardziej innowacyjny. Z różnym oczywiście skutkiem. Chociaż prawie wcale nie zaglądam do starszych publikacji (wynika to z strachu i wstydu jednocześnie) to postanowiłem stworzyć urodzinową playlistę składającą się z najbardziej esencjonalnych kawałków dla każdego roku mojej twórczości. Nie życzcie 100 lat, bo raczej tyle nie wytrwam, ale mam nadzieje, że jeszcze nie raz odnajdziecie tutaj coś fajnego.

2007. Bloc Party – Song For Clay. Gdy zaczynałem indie rock przeżywał swój renesans, zwłaszcza ten brytyjski. „A Weekend In The City” to była pierwsza zrecenzowana przeze mnie płyta. I mimo tego, że z perspektywy czasu nie mogę powiedzieć, że była to dobra publikacja to od tego koślawego, nic nie wnoszącego tekstu wszystko się zaczęło. Później było zdecydowanie lepiej, czego nie można powiedzieć o muzyce Bloc Party.

Posłuchaj

2008. British Sea Power – Waving Flags. Rok 2008 to pierwsze spotkanie z OFF Festiwalem. Artur Rojek i jego impreza odcisnęli mocno swoje piętno na funkcjonowanie mojego bloga. Zafascynowany ilością tak wielu fajnych artystów postanowiłem stworzyć cykl prezentowania najlepszych płyt artystów, którzy mieli wystąpić na Offie (Do dziś z resztą to robię). Na tamtym festiwalu było wielu fajnych wykonawców, ale to British Sea Power przyjechali jako nieliczni z nowym materiałem do Mysłowic.

Posłuchaj

2009. Władek – Zbyszek daj se. To był przełomowy rok, zmieniła się formuła podsumowania rocznego, zwróciłem większą uwagę na aktualne wydania muzyczne, pojawiły się pierwsze relacje z koncertów. Do tej pory  uważam, że to był wyjątkowy rok pod wieloma względami. A Tajemniczy Władek w zabawny sposób podsumowuje tamten okres.

Posłuchaj

2010. Caribou – Odessa. W 2010 lato było gorące, a zima zimna. Wszystko było na swoim miejscu, poza oczywiście wodą w rzekach i prezydenckim samolocie (Nie może być nigdy idealnie). OFF Festival przeniósł się do Katowic a na Paweuu pojawiły się pierwsze playlisty. Z tamtego okresu mógłbym wyróżnić wiele fajnych singli, których słuchałem podczas przygotowań do obrony, ale postawiłem na Caribou. Jest to rekompensata za brak w podsumowaniu, gdyż za projekt Dana Snaitha wziąłem się dopiero w 2011, jak już było po ptokach.

2011. Iza Lach – Nic Więcej. Jeżeli chodzi o działalność bloga rok 2011 można podzielić na dwa etapy. Dołowania i wybicia się. Przyznaje, że trochę brakowało pomysłów i chęci by zastopować nieugięcie spadające kliknięcia. Jednak w sierpniu odżyłem niczym Andrea Pirlo w Juventusie. Duża w tym zasługa pewnego portalu społecznościowemu na „F”, któremu długo się opierałem. Niestety obecnie nawet blog czy strona internetowa bez konta na fejsie po prostu nie istnieje. Co do muzyki to nie wspominam 2011 jakoś wybitnie, na plus można odhaczyć płyty, które pojawiły się na rodzimym rynku między innymi Izę Lach.

2012. Frank Ocean – Pyramids. To był dobry rok dla bloga. W styczniu dzielnie wojowałem o miano blog roku w kategorii Kultura. Niestety nie udało się wejść do finałowej trójki i zatrzymałem się na pierwszej dziesiątce. Mimo to udział w konkursie i wprowadzenie nowego schematu podsumowań (lista gości pisana przez rodzimych muzyków) pozwoliła blogowi wrzucić większy bieg. W drugiej części roku uruchomiłem własną audycję radiową, która zanim na dobre się zaczęła to musiała się skończyć z powodów technicznych. Natomiast dzięki współpracy z Canal Plus rozwinęła się nieco filmowa część bloga. Muzycznie rok 2012 należał do czarnych klimatów, odzwierciedla to lista podsumowująca.

2013. A$AP Rocky – Goldie. Rok 2013 tak na prawdę nie zdążył się jeszcze rozkręcić, dlatego w tym miejscu obiecuje, że postaram się wymyślić znowu coś co uczyni Paweuu Alternativ ciekawym dla każdego miejscem. Aha i piosenka, którą najczęściej słuchałem przez ostatnie 3 miesiące.