Amrou Kithkin

W odpowiedzi na twój list… czyli trochę muzycznych nowości dla dociekliwych

/ paweuu / Dodaj komentarz

mailboxLudzie, wiosna idzie! Czuć to w powietrzu. Co prawda, pomału, ale zawsze. A co się robi na wiosnę? Porządki! Ja dziś takie robię w moim kąciku muzycznym. Systematycznie jestem zasypywany prośbami o recenzję. Niestety, nie zawsze mam czas i chęci by pisać o tych wszystkich albumach, EP-kach i singlach od mniej lub bardziej znanych artystów z Polski i Świata. Sorry. Mam jednak nadzieję, że tym wpisem nadrobię tę zaległość, bo dostałem parę perełek o których warto wspomnieć.

Zajrzyjmy więc do skrzynki pocztowej. Konrad z Bielska Białej pisze: „Jakiś czas temu wypuściliśmy z zespołem Radiovidmo nowy singiel – „More”. Podobnie jak w przypadku ukazania się EPki, rozsyłam informacje do najciekawszych portali muzycznych z prośbą o słówko komentarza ze strony ludzi zajmujących się na co dzień opiniowaniem o muzyce. Będę ogromnie wdzięczny za przesłuchanie „More” i podzielenie się komentarzem.„

Drogi Konradzie, przede wszystkim dziękuję za zwrócenie uwagi na mój blog i określenie go „najciekawszym portalem muzycznym”. Niezmiernie mi miło znaleźć się w tak elitarnym gronie. Mam nadzieje, że to nie zamierzone lizusostwo by przychylniej spojrzeć na utwór „More„. Prawda jest taka, że ta piosenka potrafi się sama obronić i nie potrzebuje takich chwytów… marketingowych. Podoba mi się nastrojowości i nieśpieszne tempo prowadzenia tego utworu. Linie gitar momentami przypominają twórczość ostatnio zapomnianego zespołu KDZKPW. Jednak cały czas miałem wrażenie, że główną inspiracją jest Slowdive. Generalnie „Moore” to sprawnie zrealizowana, prawie 7-minutowa indie perełka.

Posłuchaj Radiovidmo – Moore

Marcin z Bydgoszczy pisze: „Dzień dobry, piszę w imieniu bydgoskiego zespołu Brda. Wyszła właśnie nasza nowa płyta (Światło wody). Może zechcesz rzucić uchem? Przesyłam materiał. „

Drogi Marcinie, przesłuchałem właśnie materiał zespołu Brda. Dziękuję, że przesłałeś go w formie plików MP3. Jest to dla mnie wygodniejsza forma od zwykłego linku do profilu na bandcampa’ie czy Youtube. Wracając jednak do samego albumu „Światło wody„. Średnio podoba mi się ta nazwa. W sumie to w ogóle mi się nie podoba. Jednak bez obaw. To jedyna rzecz, którą skrytykuje. Płytę słuchało mi się całkiem przyjemnie. Podobały mi się zwłaszcza elementy jazzowe. Może to byłby właściwy kierunek rozwoju zespołu Brda? Zastanówcie się dobrze nad tym. Pozdrowienia z Górnego Śląska.

Piotru pisze: „Cześć, jakbyś miał ochotę i czas to możesz coś skrobnąć o naszej nowej epce, pozdrawiam„.

Cześć Piotrze! Znowu się widzimy z Amrou Kithkin na łamach bloga. Wcześniej o Waszej kielecko-łódzkiej formacji wspominałem Tutaj. Tym razem ani słowa o Liroyu. Ani o polityce. Zajmijmy się muzyką. Widzę, a w zasadzie słyszę, że u Was po staremu. Dominacja absolutna elektroniki, podróż w lata 80. i ogólnie sporo tu sentymentu. Jest nieźle, utrzymaliście poziom z pogranicza 6/10. Jednak spodziewałem się większego WOW. Próbujcie dalej, macie już dobry trop.

Posłuchaj: Amrou Kithkin – Principalities EP

 

Amrou Kithkin – White Passage EP

/ paweuu / Dodaj komentarz

amrou kitkihnNigdy nie byłem w Kielcach. Teraz nawet nie muszę tam jechać, bo reprezentanta Kielc będę miał na co dzień w TV. Tak, oczywiście mowa o naszym najnowszym nabytku do Sejmu – Panu Piotrowi Marcowi, znanemu szerzej jako Liroy. Nie wiem czy stolica województwa Świętokrzyskiego jest dumna z twórcy takich hitów jak: „Scyzoryk„, „J**** mi się chce” czy też „Scoobiedoo Ya„, jednak na tyle go popiera, że udało mu się dostać do elit rządzących. Oczywiście nie mam zamiaru rozwodzić się w tym wpisie nad Liroyem, ani polską polityką a po części kielecką grupą zwaną Amrou Kithkin.

Kielecko-Łódzka formacja jak najbardziej przynosi powody do dumy swoim rodzinnym miastom. Wszystko za sprawą debiutanckiej EP-ki „White Passage„, która pojawiła się w kwietniu tego roku. Materiał ten składa się z czterech, udanych kompozycji, które od pierwszego odsłuchu przykuły moją uwagę. I nie chodzi o to, że jest to jakiś nowy rozdział w muzyce z gatunku elektroniki. Bo nie oszukujmy się, chłopaki z centralnej Polski prochu nie wymyślili. Na tym wydawnictwie nie usłyszymy absolutnie niczego nowego. Jednak mają na tyle świeże podejście do tematu, że po czterech odsłuchach z rzędu nie znudzili mnie sobą. W dobie zalewu wszelakich indie bandów, jest to nie lada wyczyn, który pozwala mi przypuszczać, że jeszcze o nich usłyszymy.

Póki co sprawdźcie „White Passage” bo to jedna z lepszych tegorocznych EP-ek, która stoi na dość dobrym i solidnym poziomie. Otwierający całość „Suburban Destroyer” to energiczny i melodyjny kawałek oparty na zimnym, nowo falowym motywie przewodnim. Następny „A walk” to syntezatorowa podróż do lat 80, a trzeci w kolejności „Spike and Julia” to przyjemna dla ucha elektroniczna ballada. Całość natomiast kończy mglisty „Snowhag„. Oczywiście to na razie tylko EP-ka, i jak wspominałem wielokrotnie na krótkim materiale o wiele łatwiej zaciekawić słuchacza niż na pełnym albumie. Dlatego też na razie wystawiam mocną szóstkę i czekam na więcej. Potencjał jest, mam nadzieje, że na pełnym albumie panowie z Łodzi i Kielc udowodnią, że warto było na nich postawić. Ocena: 6/10.