10 koncertów OFF’a, których nie wolno przegapić

Znudziła mi się formuła „off’owych propozycji” dlatego też postanowiłem stworzyć jeden post, który będzie zawierał całą esencję zbliżającego się dużymi krokami off’a w postaci 10 zespołów, których po prostu NIE MOŻNA przegapić. Kolejność alfabetyczna. Zapraszam do lektury i czekam na wasze opinie.

autre-ne-veutSkąd pochodzi? Brooklyn (Stany Zjednoczone)

Z kim mamy do czynienia? Z Arthurem Ashinem, zapaleńcem, który kursuje pomiędzy muzyką r’n’b a popem. I całkiem dobrze mu to idzie!

Lektura obowiązkowa: Autre Ne Veut ma na koncie dwa albumy: „Autre Ne Veut” z 2010 i tegoroczny „Anxiety”. Obydwa należąłoby przesłuchać z wskazaniem na ten ostatni, który jest po prostu fenomenalnym dowodem na to, że muzyka r’n’b przeżywa swój renesans.

Odnośniki: allmusic.com soundcloud

cloudnothingsSkąd pochodzą? Cleveland (Stany Zjednoczone)

Z kim mamy do czynienia? Z indie rockową formacją założoną przez Dylana Baldi’ego. Zespól istnieje od 2009 roku. Słynie z energicznego, żywiołowego grania. Nikt z członków załogi się nie opieprza, zwłaszcza perkusista. Indie rock to jedynie przykrywka, w ich muzyce słychać sporo noisowego, brudnego rzempolenia wymieszanego z przyjemnym lo-fi. Jeżeli chcecie się wyskakać i wykrzyczeć na koncercie to musicie być pod sceną główną pierwszego dnia festiwalu.

Lektura obowiązkowa: Do tej pory wydali trzy, równe albumy, ale to zdecydowanie dzięki ostatniemu „Attack On Memory” się wybili na szerokie wody.

Odnośniki: allmusic.com soundcloud

deerhunterSkąd pochodzą? Atlanta (Stany Zjednoczone)

Z kim mamy do czynienia? Z indie rockowym bandem, którego mózgiem i sercem jest Bradford Cox. Lider grupy słynie ze swojej zawziętości do tworzenia cholernie dobrych utworów. Nie ważne czy nagrywa je sam jako Atlas Sound czy też ze swoim zespołem. Możemy się spodziewać ciekawego show obfitego w elegancko zapakowane piosenki.

Lektura obowiązkowa: Należałoby się skupić na tegorocznym albumie „Monomonia”, jednakże warto także sprawdzić „Halycon Digest” i „Micorcastle”.

Odnośniki: allmusic.com

Godspeed You Black EmperorSkąd pochodzą? Montreal (Kanada)

Z kim mamy do czynienia? Z legendą post-rocka. Okres ich największej aktywności to lata 1998-2002. W 2010 roku powrócili po prawie 7 latach ciszy a w zeszłym roku wydali czwarty longplay. Możemy się spodziewać widowiska bogatego w brzmienie. Najkrótsza ich piosenka ma trochę ponad 6 minut, także można się spodziewać, że zagrają 4-5 utworów, które zmienią nasze życie.

Lektura obowiązkowa:Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven” a także zeszłoroczny „Allelujah! Don’t Bend Ascend”.

Odnośniki: allmusic.com soundcloud

mikalcroninSkąd pochodzi? Laguna Beach (Stany Zjednoczone)

Z kim mamy do czynienia? Z basistą Ty Segall, który poza działalnością solową może pochwalić się aktywnością w takich zespołach jak: Okie Dokie, Epsilons, Party Fowl oraz Moonhearts. Jak widać całkowicie poświęcony muzyce. Cronin jest reprezentantem zachodniego wybrzeża, dlatego możemy się spodziewać słonecznego garage rocka, który wraz z odpowiednią,gorącą pogodą doda offowi kalifornijskiego klimatu.

Lektura obowiązkowa: „MCII”

Odnośniki: allmusic.com

molestaSkąd pochodzą? Warszawa (Polska)

Z kim mamy do czynienia? Z Vieniem, Włodim i Pelsonem. To oni obecnie tworzą Molestę, aczkolwiek można przypuszczać, że w Katowicach pojawią się w szerszym składzie. Molesta to legenda polskiego hip-hopu, która ma na koncie wiele dobrych rapalbumów. Jednak na offie zaprezentują tylko jeden z nich, debiutancki „Skandal” z 1998. Z całkowitą pewnością nieźle się nastukamy.

Lektura obowiązkowa: W tym przypadku tylko i wyłącznie „Skandal”.

Odnośniki: allmusic.com youtube

mbvSkąd pochodzą? Dublin (Irlandia)

Z kim mamy do czynienia? Z twórcami Shoegaze. My Bloody Valentine to jeden z najważniejszych zespołów w dziejach muzyki nie tylko alternatywnej. Ich zasługi są nie do przecenienia. Mistrzowie w tworzeniu tzw. ściany dźwięku. W tym roku po ponad 20 latach przerwy wrócili z nowym LP. Idealna okazja by zaprezentować się na offie. Zdecydowanie najmocniejszy punkt line-up’u.

Lektura obowiązkowa: Wszystko

Odnośniki: allmusic.com soundcloud

mykkiblancoSkąd pochodzi? Nowy Jork (Stany Zjednoczone)

Z kim mamy do czynienia? Z raperem transwestytą. Nie stroni od kontrowersyjnych stroi, zachowań czy też make-up’ów. Jednakże muzycznie się broni, gdyż jest jednym z najzdolniejszych raperów w ostatnim czasie. Możemy się spodziewać wielu nietypowych scen oraz świetnej rapowej zabawy. Minusem tego wszystkiego jest to, że gra w tym samym czasie co MBV…

Lektura obowiązkowa: No cóż nie ma tego wiele, ale powinniście znać mixtape o wymownej nazwie „Cosmic Angel: The illuminati Prince/ssa”

Odnośniki: allmusic.com soundcloud

smashingpumpkinsSkąd pochodzą? Chicago (Stany Zjednoczone)

Z kim mamy do czynienia? Z legendą lat 90. The Smashing Pumpkins to jeden z najciekawszych przedstawicieli nurtu z pogranicza pop-rocka. Postacią wiodącą w zespole jest wokalista Billy Corgan, którego teksty zmuszają do refleksji. Wyspecjalizowali się w graniu psychodelicznych ballad rockowych, które silnie oddziałują na psychikę. Headliner dużego formatu, można spodziewać się tłoku pod sceną.

Lektura obowiązkowa: Zdecydowanie trzy pierwsze LP i ostatnia „Oceania”, która jest na bardzo dobrym poziomie.

Odnośniki: allmusic.com soundcloud

zbigwodeckiSkąd pochodzą? Kraków (Polska)

Z kim mamy do czynienia? Z dwoma żywiołami. Z jednej strony legenda polskiej muzyki popowej – Zbigniew Wodecki. Znany z „Pszczólki Maja”, „Zacznij od Bacha„, „Chałupy welcome to„, niezliczonych występów na Festiwalu w Opolu oraz Tańca z gwiazdami. Z drugiej najdziwniejszy polski zespół, którego liderem jest Macio Moretti. Nie przesłuchałem ich żadnej płyty, ale na żywo są bardzo oryginalni. To połączenie już kiedyś zaistniało na antenie radia Trójki, jestem arcyciekawy jak będzie to wyglądało na off’owej głównej scenie.

Lektura obowiązkowa: W tym przypadku debiutancki album Wodeckiego z 1976 roku „Zbigniew Wodecki”.

Odnośniki: youtube

Ławka rezerwowych: Na koniec jeszcze kilka nazw bez rozpisywania się, które także warto zobaczyć.

AlunaGeorge, Austra, Blondes, Drekoty, Girls Against Boys, Gówno, Japandroids, Jens Lekman, Rebeka, Solange, The Pop Group, The Walkmen, Thee Oh Sees, Trupa Trupa, UL/KR oraz Woods.

My Bloody Valentine – M B V

mybloodyvalentine„M B V” to album na który wielu fanów My Bloody Valentine czekało 22 lat. Kupa czasu, wiele się zmieniło od 1991 roku. W Milanie nie gra już żaden holender, telefony komórkowe nie mają antenek a muzyczna społeczność przeniosła się do internetu, gdzie rozproszona wyczekuje kolejnej wielkiej płyty, wielkiego zespołu. I doczekała się, bo My Bloody Valentine to bez wątpienia legendarny zespół. Pozostaje tylko pytanie czy „M B V” to wielka płyta?

Próbowałem sobie odpowiedź na to pytanie już po pierwszym zapoznaniu się z materiałem w lutym tego roku. Odłożyłem jednak ocenianie tej płyty a co za tym recenzję na później, by nie pisać na gorąco,  przemyśleć wiele spraw i oswoić się z tym co przesłuchałem. Drugim powodem odłożenia recenzji była chęć napisania czegoś innego, niż wszyscy na temat płyty. W internecie dominuje podobny schemat recenzowania „M B V”, to znaczy nikt nie wie od czego tu zacząć. Końcowa ocena jest jednak już wiadoma bez czytania. Minęło kilka miesięcy a ja wciąż jestem w tym samym punkcie. Dlaczego zatem biorę się za My Bloody Valentine? Otóż zespół Kevina Shieldsa będzie w tym roku jedną z gwiazd (jak nie największą gwiazdą) tegorocznej edycji OFF Festivalu. A jak wiadomo tradycją tego bloga jest przybliżanie artystów i ich płyt występujących na festiwalu organizowanym przez Artura Rojka.

mbvOk bez owijania bawełny. Nie będę tutaj wymądrzał się niezliczoną ilością mądrych słówek by zaimponować bezrobotnej klasie hipsterów po studiach europeistyki itd. Nie będę też mówił, że „M B V” to gorące gówno by w mniej wyrafinowany sposób zaimponować tej że samej grupie tyle, że po kulturoznawstwie i socjologii. Miałem nie mały problem z tą płytą, jak ją do cholery ocenić? Niby zespół gra to co zwykle, ale bez tej magii, która powstała na „Loveless”. Niby genialnie, ale jednak to nie jest to. Niby dziewiątkowy krążek, ale jakbym wystawił piąteczkę to czy ktoś by się pogniewał? Raczej starałem się znaleźć złoty środek tak jak zrobił to Shields idąc na kompromis przy nagrywaniu nowego materiału. Nie rozdzielałbym jednak natomiast „M B V” na jakiekolwiek części, ćwiartki itd. Fakt, że pomimo tego, że „Only Tomorrow” oparty jest na kapitalnej gitarze to album generalnie lepiej się kończy aniżeli zaczyna. Mimo to jest to jakaś pewna całość, którą dla mnie osobiście ciężko jakoś dzielić i porównywać.

Nacisk na detale w piosenkach to był dobry krok. Generalnie podoba mi się to co zaprezentowało My Bloody Valentine po 22 latach przerwy, szkoda tylko ,ze kazali na siebie tak długo czekać. Nie jestem pewien czy ten spory okres czasu pomógł nagrać płytę lepszą czy gorszą. W moim przypadku jak i pewnie znacznej części słuchacza nie udzieliła się tęsknota za następna płytą MBV, gdyż gdy „Loveless” miało swoją premierę miałem zaledwie dwa lata i nie rozumiałem co to shoegaze. Ten album po prostu funkcjonował gdzieś w podświadomości jako jedno najwybitniejszych dzieł muzycznych w ogóle. A o następcy od czasu do czasu dużo się mówiło. Generalnie jednak cieszę się, że zespół zdecydował się po tak długiej przerwie nagrać ” M B V” bo to dobra płyta, która jest czymś w rodzaju mocno udanego sequela. Ocena: 8/10.