W końcu kiedy jest już po wszystkim (po Offie), można przejść do normalnego trybu życia. Wracam do pisania recenzji płyt, które słucham. Zawsze się zastanawiałem dlaczego na portalach muzycznych brakuje recenzji płyt z czasów przed istnieniem internetu. Tak zwanej klasyki. Pierwszych płyt Radiohead, początków Yo La Tengo itd. Teraz wiem, że brakuje czasu bo trzeba pisać na bieżąco o nowościach na rynku. Ja tak mam, tyle, że od czasu do czasu napiszę coś o starszej płycie. Jednak muszę pisać więcej o nowościach. By znaleźć czas na wszystko sporządziłem listę płyt z roku 2008 o których napiszę. W tym momencie wykreślam z niej Cut Copy.
Cut Copy to zespół, który odkryłem w tym roku gdy usłyszałem Hearts on Fire, czyli kawałek, który jest uważany za parkietowy wymiatacz 2007 roku. Ciężo się z tym nie zgodzić. Pomyślałem, że skoro nagrali taki zajebisty kawałek to musi być tego więcej na ich drugiej płycie. Nie myliłem się. Na płycie jest 15 zajebiście mocno popowych utworów. Australia to piękna kraina rodząca zajebistą muze. U nas w Polsce pewnie nikt nie nagra czegoś podobnego, choć niektórzy wspominają w tym momencie o Papa Dance. Tyle, że niektórzy mają chyba większe poczucie humoru niż ja. Natomiast porównywać Cut Copy do indie popu, który serwuje MTV2 to tak jak porównywać Linkin Park do Rage Against the Machine. Nie ma porównania. Cut Copy rządzi na całej lini.
Spotkałem się z opiniami, że Cut Copy to gejowski zespół, którego słuchają homoseksualiści. Jeżeli to prawda, to ja chcę być gejem. Nic mnie nie powstrzyma przed odpaleniem tej płyty. In Ghost Colours to póki co najlepsza płyta, którą słuchałem w tym roku. Zajebiste nutki, wpadające w ucho melodie, teksty. Życzyłbym sobie by było więcej takich zespołów. Może Rojek sprowadzi ich za rok do Mysłowic. W końcu zna się na muzie i czyni cuda (a ja znowu o Offie). Wracając do płyty. 15 kawałków. Punkt kulminacyjny to oczywiście Hearts on Fire. Dużo tanecznych melodii. Powinno się spodobać każdemu już po pierwszym przesłuchaniu. Zachęcam do spożywania muzy zespołu Cut Copy. Ocena: 9/10.
Jednak masz coś jeszcze do powiedzenia;] a co do cut copy to faktycznie muza dla gejów…umówisz się ze mną Pączuszku?
muzą dla gejow nie jest iron majden. sluchajmy tylko iron majden!
sorry, nie jesteś w moim typie. ja lubie rude 😛
With hearts on fire I reach out to you tonight… Mocne! I gitara w So Haunted. Bardzo dobra płyta.
fii 8/10 to jest warte posłuchania 😉 Pozdrawiam
Tak. Jakiś filmik opisz i oceń, bo dawno nie było.
jak pójdę do kina w wrześniu to napisze coś o filmie, który zobaczę. Poza tym jest tyle płyt, że nie wiem od której zacząć!
Zacznij od mdf
wtf? napisz o My Own Drug (nowym zespole szaszłyka), trzeba ich wypromować.
nowym zespole szaszlyka?
co chcesz promować? każdy, każdy zespół Szaszłyka źle kończył 😛
Nie, The Cember przecież nadal istnieje, wystąpi nawet na fraktalowskim przeglądzie. My Own Drug ma grać melodic emo/hc.
Napisz o MGMT może.
na mojej liście recenzji płyt z 2008 jest 10 albumów. Jedną z tych płyt jest krążek MGMT i raczej to będzie następna recenzja, dziś jednak coś mniej alternatywnego.