Muzyka

Schoolboy Q – Blank Face

/ paweuu / Dodaj komentarz

school-boy-qqJak to mają w manierze czarnoskórzy raperzy, najlepsze rzucają na początek. Tak też jest w przypadku najnowszego albumu członka Black Hippy. „Blank Face” – jego najnowsze dziecko rusza z rozmachem, jednak im dłużej trwa tym więcej z siebie potu wylewa. Pilny uczeń Quincy po raz kolejny udowadnia, że dobre rymy ma w naturze. Oczywiście momentami odrzucają nachalne wulgaryzmy wrzucane w dziury wersowe związane z brakiem pomysłów. To przecież nie komedia z młodym Sthurem i Michałem Milowiczem w roli głównej, a poważny rap album. Schoolboy Q daje popis, dzięki czemu album ten słucha się dobrze. Co nie było dla mnie oczywiste po pierwszych odsłuchach. Spodobały mi się single „John Muir” oraz „That Part„. Reszty jednak nie chciało mi się słuchać. OK OK OK OK OK.

Poza tym zastanawiam się co będzie z panem Bertolaccim, gdy wyleczy kontuzje? Formacja pomocy Milanu w tym sezonie, o dziwo robi wrażenie. Niezastąpiony, wątpliwej klasy kapitan Montolivo musiał ustąpić miejsca młodemu wilkowi Locatelliemu, a walczący o każdy metr boiska Kuco rywalizuje o miejsce w wyjściowej jedenastce z młodziakiem Pasaliciem. A przecież jest też Sosa, Bonaventura oraz nieokiełznany Poli. Przypominający Joeya z Przyjaciół Pan Samolocik Montella ma trudny orzech do zgryzienia.

blank-faceO tak, zawsze chciałem to zrobić. Nie pisać o Milanie, bo już to kiedyś robiłem na blogu. Pamiętne wpisy z okazji dnia sportu, OMG. Czy ktoś jeszcze czyta moje recenzje? Mam nadzieje, że tak. Wracając jednak do „Blank Face„. Schoolboy Q robi tutaj na prawdę dobrą robotę. Szanuje to jak snuje tu te swoje gangsterskie historie, które zapewne zna wyłącznie z telewizji oraz zachwyty nad bogatymi kobiecymi wdziękami (Te już pewnie zna z reala). To po prostu kawał dobrego czarnego rapu, który być może nie jest czymś odkrywczym. Sorry, nie łudźmy się, że Quincy wymyśla proch tymi bitami. Są wybuchy, ale to jednak nie będzie nigdy album na jakiejkolwiek liście dekady. Pomimo to propsuje „Blank Face„, jeżeli podobały się wam ostatnie krążki Schoolboy’a, to ten też powinien przypaść wam do gustu. Mnie przypadł. Ocena: 7/10.

Posłuchaj

Czesław Śpiewa – Gliwice, 14.10.2016

/ paweuu / Dodaj komentarz

czeslaw-spiewaNo i kto by się spodziewał! Czesław Śpiewa na łamach Paweuu Alternativ Blog! I to po ponad 8 letniej przerwie! Po negatywnej ocenie „Debiutu” nie sądziłem, że wspomnę jeszcze o tym artyście na blogu. A tu relacja z koncertu.

Nie będę się usprawiedliwiał faktem, że moja żona jest fanką Czesia. Sam chciałem pójść i byłem ciekaw tego występu. Otrzymałem to czego można było się spodziewać. Mnóstwo gadki Czesława Mozila. Artysta, a raczej celebryta ten rozgadywał się na tyle, że niecierpliwi muzycy poganiali go do śpiewania. A tematy poruszał standardowe: polityka, emigracja i nowa płyta. Czasami były to śmieszne uwagi, czasami nie, a przeważnie nie zrozumiałe. Ale taki urok tego artysty. Dodatkowo reklamował nowy film z jego udziałem – Szkołę uwodzenia Czesława M. Pewnie się na niego też wybiorę.

Przejdźmy jednak do najważniejszej sprawy na koncercie. Muzyki. Było całkiem nieźle. Odświeżone stare kawałki podobały mi się, zwłaszcza „Maszynka Do Ćwierkania„, która w nowej formule jest znacznie lepsza dzięki podkręceniu tempa i kapitalnej robocie perkusisty. Ponadto Czesław Śpiewa zaprezentował utwory z najnowszego albumu oraz te z płyt: „Pop„, „Księgi Emigrantów” oraz „Grać nie Srać„. Był to ciekawy zestaw.

Na ciepłe słowa zasługuje zespół. Okazuje się, że za pomocą klawiszy, instrumentów dętych i jednej gitary można zrobić wciągające widowisko. Jednak perełką występu był unikatowy perkusista. To jak wyglądał i to co wyrabiał przy perkusji… Nie potrafię na to znaleźć słowa.

Swoje też zrobiło miejsce koncertu, czyli Ruiny Teatru Victoria w Gliwicach. Kto nie był niech zajrzy i koniecznie ubierze się ciepło.

 

Smutny Drake, Nudny Drake

/ paweuu / Dodaj komentarz

drakeNo i przyszła pora na recenzję najnowszego albumu Drake’a. Nie łatwo mi pisać o „Views„. Z prostego powodu – strasznie rozczarowała mnie ta płyta. Oczekiwania były ogromne, przecież na ten album fani czekali już od dawna. Zanim jednak to nastąpiło, Drake poczęstował nas kawałkiem tortu pod nazwą „If You Reading This ,It’s To Late„. Co prawda po pierwszym kęsie nie smakował wybornie. Wchodził w zęby i był zbyt rozmazany. Jednak po kilku przeżuciach okazało się, że to wyborne ciacho! Minął rok i Drake uraczył nas resztą swego wypieku. Jednak okazało się, że przez ten czas produkt stracił swoje właściwości i jest zwyczajnie przeterminowany!

Dość  tych kulinarnych skojarzeń. Co prawda jestem miłośnikiem spożywania dobrych posiłków i czasami oglądam Masterchefa, a ostatnio nawet trafiła w moje ręce książka Okrasy z Lidla – to jednak uważam, że co za dużo, to nie zdrowo. Bez zbędnych metafor mówię na głos – Na „Views” wieje nudą. I to straszną. Drake przyzwyczaił mnie do świetnych albumów i kapitalnych singli. Przecież „Take Care” to płyta przy której zarówno wyłem do księżyca jak i tańczyłem jak dzikus. „Nothing Was The Same” miał mocne momenty i podtrzymywał poziom a wspomniane wcześniej „If You Reading This, It’s To Late” po kilku odsłuchaniach okazuje się perełką.

views-drakePo cichu liczyłem, że to samo stanie się z „Views„. Nie stało się. A słuchałem dużo tej płyty, ciągle z tą samą nadzieją. Myłem dwa razy auto w rytmach „Views„, sprzątałem, gotowałem, jeździłem samochodem do pracy. I nic. Być może to album do słuchania podczas pełni, w fotelu z cygarem i szklaną najlepszego Whiskey. Albo przynajmniej takiego za 40 zł za 0,5 l. Ale to chyba nie chodzi by robić sobie nastrój?

Po prostu wszystko na tej płycie jest mdłe i nijakie. Już nudny wstęp „Keep The Family Close” zwiastuje śmierć od zaziewania się. Co prawda kolejny „9” daje nadzieje na coś dobrego, jednak kolejne kawałki skrupulatnie ją rozwiewają. Nie chce mi się tej płyty rozbijać na pojedyncze utwory, bo nie warto. Ogólna ocena i tak będzie słaba (Jak na Drake’a), i nawet kończący całość „Hotline Bling” nie ratuje sprawy. Trzeba przyjąć to na klatę i liczyć, że Aubrey Drake Graham ogarnie się i wróci do swojej dawnej formy. Ocena: 5/10.

Posłuchaj